آمریکا با قراردادن صنعت فولاد و آهن ایران در فهرست کالاهای تحریمی سعی بر این داشت تا یکی از شریان های اصلی ورود ارز به کشور را مسدود سازد تا به این وسیله بتواند عرصه را برای اقتصاد ایران فشرده تر کند و معشیت مصرف کنندگان نهایی داخلی را مختل نماید؛ اگرچه این اقدام توانست لرزه هایی بر پیکره نظام اقتصادی کشور وارد کند اما تولیدکنندگان ایرانی با هوش و ذکاوت فراوان خود توانستند راه های جایگزین را به بازارهای هدف صادراتی پیدا کنند و با گذشت زمان، برنامههای خود را در عرصه تولید و افزایش ظرفیت اندک اندک پیش بردند. در همین رابطه مدیرعامل فولاد مبارکه اصفهان میگوید: اگرچه صادرات غیرنفتی این روزها به سیاست گره خورده است اما راهکارهایی همچون افزایش فروش در حوزه های میلگرد آجدار و قوطی پروفیل در بازار داخل و نیز صادرات انواع ورقهای گرم و سرد از سوی سایر شرکتها را در دستور کار قرار داده ایم تا بتوانیم به موازات تحریمها، همچنان در پروسه ارزآوری نقشآفرینی کنیم.
وی همچنین اعلام داشت: موانع و مشکلات ناشی از تحریمها را در صنعت فولاد بی شمار بوده است به طوری که صادرات غیرنفتی امروز بیش از پیش به سیاست گره خورده است و آنچه در شرایط کنونی اقتصاد ایران، بیشتر بر صادرات اثر گذاشته و میزان صادرات و کشورهای هدف صادراتی را تحتالشعاع خود قرار داده است، موضوع تحریم است که صادرات کشور را متاثر ساخته و با روند کاهشی مواجه کرده است. البته نباید از تاثیرگذاری عوامل دیگر چون عملیات بانکی، حملونقل، بیمه، ضمانت صادرات، مسائل سیاسی و روابط ایران با سایر کشورهای چشم پوشی نمود.
به هر حال برآوردها نشان میدهد که در پنج سال آینده، شرکت فولاد مبارکه بهعنوان یکی از صاحبان تکنولوژی، در کنار سایر فولادسازان بزرگ دنیا مطرح خواهد شد؛ اگرچه محدودیتهای ناشی از تحریم، کار را برای این برند نامی دشوارتر می کند.